Chrzest

Chrzest to pierwszy i najważniejszy Sakrament wtajemniczenia chrześcijańskiego.

Katechizm Kościoła Katolickiego, 1213:

Chrzest święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania: „Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie”.

Jest pierwszym i najważniejszym sakramentem. Chrystus Pan poucza:
„Jeśli ktoś się nie odrodzi z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do Królestwa Bożego”.

W naszej parafii Chrzest jest udzielany w II i IV niedzielę miesiąca podczas Mszy św. o godz. 13.00.

Katecheza przed Chrztem dla rodziców dziecka i chrzestnych w piątek przed niedzielą Chrztu o godz. 19.10 w kościele.

UWAGA!!! Od początku roku 2014 pragniemy trochę rozszerzyć przygotowanie do tego najważniejszego Sakramentu: każdą rodzinę planującą chrzest dziecka będzie obowiązywać dodatkowe, wcześniejsze spotkanie wprowadzające z jednym z małżeństw z naszej parafii wyznaczonych i przygotowanych do tego zadania. Szczegóły w kancelarii – prosimy, by zgłosić się do niej ok. 1 miesiąca wcześniej.

Sprawdź dokumenty, które są potrzebne do Chrztu oraz kto może zostać rodzicem chrzestnym!

 

Chrzest, jak każdy sakrament, jest widzialnym znakiem rzeczywistości niewidzialnej. Znak widzialny to polanie wodą oraz słowa: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Rzeczywistość niewidzialna natomiast ma dwa aspekty: pozytywny, czyli obecność Trójcy Świętej, która chce być z człowiekiem w wiecznej wspólnocie miłości, oraz negatywny, czyli upadłą kondycję człowieka, na którym – choć jest dopiero niemowlęciem – ciąży to, co nazywamy grzechem pierworodnym, czyli niemożność życia w wiecznej wspólnocie z Bogiem. W sakramencie chrztu Bóg oczyszcza człowieka i uzdalnia do przyjęcia daru życia wiecznego, a wspólnota Kościoła odpowiada na to Boże działanie z wiarą, przyjmując Boże dary także jako zadanie dla siebie.

Sakrament chrztu nie jest jakimś magicznym rytem, w którym wszystko robi się samo pod wpływem czynionych gestów i wypowiadanych słów. Moc chrztu nie bierze się z wody i wypowiadanych formuł, ale z faktu, że z tymi prostymi znakami Bóg związał nieodwołalnie swoją zbawczą obecność. By te znaki miały sens, muszą być sprawowane według wiary Kościoła. Nawet jeśli chrzczone niemowlę nie jest w stanie wzbudzić aktu wiary, to wiara jest wymagana od tych, którzy o chrzest dziecka proszą. Nie jest to żadne ograniczenie wolności dziecka. Wręcz przeciwnie! Nikt z nas nie zdecydował o swoim przyjściu na ten świat. Życie biologiczne zostało nam dane przez naszych rodziców. Tak samo dar wspólnoty z Jezusem zmartwychwstałym jest nam dany bez naszej decyzji w sakramencie chrztu. Jest czymś oczywistym, że wspólnota, w której dziecko przychodzi na świat, daje mu to, co uważa za najlepsze.

Na chrzcie otrzymujemy dar życia Bożego jakby w zarodku. Ten dar powinna podjąć wspólnota, w której dziecko wzrasta, by formować je do wiary dojrzałej. Także sam ochrzczony wezwany jest, by coraz głębiej uświadamiać sobie, do czego został powołany na mocy chrztu. Można by powiedzieć, że cała formacja w wierze polega na odkrywaniu znaczenia chrztu świętego i godności, jaką zostałem obdarzony. Ta droga wiary trwa całe życie i znajduje swe spełnienie w tym, co nazywamy niebem.

Odkrywanie znaczenia własnego chrztu wymaga bycia we wspólnocie ochrzczonych, która głosi Słowo i sprawuje sakramenty. Dziś, kiedy wierzący żyją coraz częściej wśród ludzi obojętnych religijnie lub po prostu niewierzących, konkretna wspólnota wiary jest szczególnie potrzebna. Dobrze, jeśli oprócz tradycyjnego życia parafialnego, mamy możliwość przynależenia do jakiejś mniejszej wspólnoty, w której bardziej się znamy. Po Soborze Watykańskim II powstało w Kościele wiele tzw. nowych ruchów. Warto zauważyć, że formacja, jaką one proponują, jest w gruncie rzeczy odkrywaniem głębi tajemnicy sakramentu chrztu.

Przeczytaj także:

„Chrzest” z książki „Uwierzyć w Kościół” (ks. E. Staniek)

„Chrzest – dlaczego pierwszy?”